Ładowarka LIEBHERR typ 508 2002 r
Ładowarka LIEBHERR typ 508 rok produkcji: 2002 - rok produkcji 2002 - udzwig 2,5t - silnik Deutz 49KW - w wyposażeniu łyżka i paleciarka - 4 koła skrętne - przednia para wyjść hydr. - stan super
Rok produkcji: 2002
1 dostępna oferta
Ładowarka LIEBHERR typ 508 rok produkcji: 2002 - rok produkcji 2002 - udzwig 2,5t - silnik Deutz 49KW - w wyposażeniu łyżka i paleciarka - 4 koła skrętne - przednia para wyjść hydr. - stan super
Rok produkcji: 2002
Liebherr to marka maszyn ciężkich kojarzona przede wszystkim z ładowarkami kołowymi, ładowarkami teleskopowymi, koparkami kołowymi, koparkami gąsienicowymi oraz specjalistycznymi maszynami do robót ziemnych i przeładunku. Używane maszyny Liebherr są wykorzystywane w budownictwie, rolnictwie, gospodarstwach, żwirowniach, zakładach komunalnych, recyklingu, składach materiałów i wielu innych branżach.
Przy wyborze używanego Liebherra nie należy kierować się wyłącznie rokiem produkcji, ceną i liczbą motogodzin. W maszynach tego typu duże znaczenie mają historia pracy, stan hydrauliki, układu napędowego, osi, wysięgnika, przegubów, podwozia oraz osprzętu.
Maszyna, która regularnie pracowała w ciężkiej kopalni lub przy przeładunku kruszywa, może wykazywać inny stopień zużycia niż egzemplarz wykorzystywany sporadycznie w gospodarstwie. Dlatego każda używana maszyna Liebherr powinna być oceniana indywidualnie.
Rynek wtórny Liebherr obejmuje wiele różnych rodzajów maszyn.
Najczęściej poszukiwane są:
ładowarki kołowe,
ładowarki teleskopowe,
koparki kołowe,
koparki gąsienicowe,
maszyny przeładunkowe.
Każda z tych grup wymaga innej procedury kontroli przed zakupem.
Ładowarki kołowe Liebherr mogą być wykorzystywane do:
załadunku ziemi,
kruszywa,
zbóż,
obornika,
kompostu,
materiałów sypkich,
palet.
W zależności od modelu mogą współpracować między innymi z:
łyżką,
widłami,
chwytakiem,
krokodylem,
łyżką wysokiego wysypu.
L 504 Compact należy do mniejszych ładowarek kołowych.
Kompaktowe gabaryty mogą być zaletą:
w gospodarstwie,
magazynie,
wąskiej hali,
na małym placu budowy.
Przy zakupie należy sprawdzić przede wszystkim:
przegub centralny,
hydraulikę,
układ napędowy,
osprzęt.
L 506 Compact jest większym wariantem kompaktowej ładowarki.
Przed zakupem warto wykonać próbę:
z pustą łyżką,
z obciążeniem,
podczas szybkiej zmiany kierunku jazdy.
Modele określane jako Stereo wykorzystują rozwiązania zwiększające zwrotność maszyny.
Na rynku używanym można spotkać między innymi:
L 507 Stereo,
L 514 Stereo,
L 518 Stereo.
Przy tego rodzaju maszynie szczególnie ważna jest kontrola całego układu kierowniczego.
L 509 Tele łączy cechy ładowarki kołowej z teleskopowym wysięgnikiem.
Może być przydatna tam, gdzie liczą się zarówno:
mobilność ładowarki,
większa wysokość podnoszenia.
Przy używanym egzemplarzu trzeba szczególnie dokładnie sprawdzić teleskop i jego ślizgi.
Modele tej klasy mogą znaleźć zastosowanie w:
rolnictwie,
recyklingu,
kompostowniach,
budownictwie.
Ważna jest kontrola:
osi,
hydrauliki,
przegubu,
ramion podnoszących.
L 524 reprezentuje większy segment klasycznych ładowarek kołowych.
W używanym egzemplarzu trzeba dokładnie ocenić:
przekładnię,
hydrostat,
mosty,
hydraulikę roboczą.
To większe ładowarki przeznaczone do bardziej wymagającej pracy.
Przy zakupie maszyny tej klasy warto zwrócić szczególną uwagę na jej wcześniejsze zastosowanie.
Innego zużycia można oczekiwać po pracy:
w gospodarstwie,
w żwirowni,
przy przeładunku,
w recyklingu.
W większych ładowarkach można spotkać rozwiązania napędowe oznaczane jako XPower.
W używanej maszynie diagnostyka układu napędowego powinna być jednym z ważniejszych etapów kontroli.
Ładowarka kołowa skręca dzięki przegubowi ramy.
To jeden z najważniejszych punktów kontroli.
Należy sprawdzić:
sworznie,
tuleje,
luzy pionowe,
luzy boczne.
Najlepiej ustawić maszynę na równym podłożu i obserwować ruch ramy podczas zmiany kierunku obciążenia.
Duży luz może oznaczać konieczność kosztownej regeneracji.
Należy sprawdzić:
sworznie,
tuleje,
spawy,
geometrię.
Przy używanej łyżce należy ocenić:
lemiesz,
dno,
boki,
mocowania.
Powinny mieć:
prostą konstrukcję,
sprawne blokady,
nieuszkodzoną ramę.
Powinno prawidłowo blokować osprzęt.
Nie powinno występować nadmierne zużycie sworzni ani gniazd.
Układ hydrauliczny najlepiej sprawdzać po osiągnięciu temperatury roboczej.
Należy ocenić:
szybkość podnoszenia,
siłę,
szczelność,
reakcję joysticka.
Zużycie pompy może objawiać się:
słabszą pracą na ciepłym oleju,
nietypowym hałasem,
wolnymi ruchami.
Należy sprawdzić:
tłoczyska,
uszczelnienia,
mocowania.
Nie powinny być:
popękane,
mocno przetarte,
nieszczelne.
W wielu maszynach napęd jazdy wykorzystuje rozwiązania hydrostatyczne.
Próba powinna obejmować:
jazdę do przodu,
jazdę do tyłu,
podjazd pod obciążeniem,
pracę po rozgrzaniu.
Ładowarki bardzo często pracują przód–tył.
Opóźnienia albo szarpanie przy zmianie kierunku wymagają dalszej diagnostyki.
Należy sprawdzić:
piasty,
zwolnice,
wycieki,
luzy.
Komplet ogumienia dużej ładowarki może stanowić istotny koszt.
Należy ocenić:
głębokość bieżnika,
przecięcia,
pęknięcia,
równomierność zużycia.
Ładowarka teleskopowa Liebherr może być stosowana w:
gospodarstwie,
budownictwie,
logistyce,
przemyśle,
składach materiałów.
Model T 32-7 należy do klasy ładowarek o udźwigu około 3 ton.
Przy używanej maszynie szczególnej kontroli wymaga:
wysięgnik,
hydraulika,
napęd,
układ kierowniczy.
T 41-7 jest większą ładowarką o większym udźwigu.
Może współpracować z:
widłami,
łyżką,
chwytakami.
T 46-7s reprezentuje mocniejszy segment ładowarek teleskopowych.
Przy zakupie należy sprawdzić całą konstrukcję wysięgnika pod rzeczywistym obciążeniem.
T 55-7s jest maszyną o wysokim udźwigu.
Przy takim modelu szczególnie ważne są:
stabilność,
układ kontroli obciążenia,
hydraulika,
stan opon.
To jedna z największych ładowarek teleskopowych tej grupy.
Duży udźwig oraz wysokość podnoszenia wymagają bardzo dobrego stanu:
teleskopu,
ramy,
układu hydraulicznego.
Jest jednym z najważniejszych elementów maszyny.
Należy sprawdzić:
prostoliniowość,
ślizgi,
sworznie,
spawy.
Nadmierne zużycie może powodować:
uderzenia,
luzy,
niestabilne prowadzenie ramienia.
Powinno odbywać się:
płynnie,
bez drgań,
bez zacinania.
Powinien działać prawidłowo.
Nie należy kupować maszyny z wyłączonym lub niesprawnym systemem bezpieczeństwa bez dokładnego ustalenia przyczyny.
Ładowarki teleskopowe mogą wykorzystywać kilka trybów kierowania.
Należy sprawdzić każdy dostępny tryb.
Tryb jazdy ukośnej może być przydatny przy manewrowaniu i pozycjonowaniu maszyny.
Liebherr produkuje zarówno:
koparki kołowe,
koparki gąsienicowe,
koparki kompaktowe,
maszyny specjalistyczne.
Koparka kołowa może sprawdzić się szczególnie tam, gdzie ważne są:
mobilność,
szybkie przemieszczanie,
praca na drogach i utwardzonych placach.
A 909 Compact należy do kompaktowych koparek kołowych.
Przy zakupie należy sprawdzić:
układ jezdny,
wieżę,
hydraulikę,
wysięgnik.
A 914 jest popularnym oznaczeniem występującym w różnych generacjach.
Dlatego samo oznaczenie modelu nie wystarcza.
Należy ustalić:
generację,
rok,
wersję wyposażenia.
A 918 reprezentuje większą klasę koparek kołowych.
Przy używanym egzemplarzu szczególnie ważne są:
podpory,
lemiesz,
mechanizm obrotu,
podwozie.
Należy sprawdzić:
sworznie,
siłowniki,
stopki,
ramę.
Powinien być prosty i bez nadmiernych pęknięć.
Maszyny gąsienicowe są przeznaczone między innymi do:
robót ziemnych,
budowy dróg,
pracy w kamieniołomach,
ciężkich prac konstrukcyjnych.
To kompaktowa koparka gąsienicowa.
Krótki tył może być zaletą przy ograniczonej przestrzeni.
R 917 Compact łączy zwarte wymiary z większą masą roboczą.
R 920 jest popularnym oznaczeniem w klasie koparek około 20 ton.
Przy zakupie należy sprawdzić:
gąsienice,
hydraulikę,
wieżę,
wysięgnik.
R 922 należy do podobnego segmentu cięższych maszyn gąsienicowych.
Jest jednym z najdroższych elementów eksploatacyjnych koparki.
Należy sprawdzić:
ogniwa,
sworznie,
tuleje,
rolki,
koła napędowe,
koła prowadzące.
Należy ocenić:
napięcie,
zużycie,
uszkodzenia płyt.
Powinny obracać się bez nadmiernych wycieków i luzów.
Zużyte zęby mogą wskazywać na duży stopień zużycia podwozia.
Należy sprawdzić:
płynność,
luz,
hamowanie obrotu.
Nadmierny luz może oznaczać kosztowną naprawę.
Najlepiej podczas kontrolowanej próby z wykorzystaniem wysięgnika.
Należy sprawdzić:
pęknięcia,
spawy,
sworznie,
tuleje.
Szczególnie ważne są miejsca mocowania:
łyżki,
siłownika,
wysięgnika.
Należy ocenić:
zęby,
lemiesz,
boki,
sworznie.
Powinno blokować osprzęt bez nadmiernego luzu.
Należy testować:
podnoszenie,
kopanie,
obrót,
jazdę.
Najlepiej robić to po rozgrzaniu maszyny.
Pozwala ocenić wydajność hydrauliki pod większym zapotrzebowaniem.
Próbę najlepiej rozpocząć na zimno.
Należy obserwować:
rozruch,
dymienie,
wycieki,
temperaturę.
Maszyna ciężka musi prawidłowo utrzymywać temperaturę pod obciążeniem.
W nowszych maszynach należy sprawdzić:
historię błędów,
regenerację,
układ SCR,
czujniki.
W nowoczesnym Liebherrze diagnostyka komputerowa powinna być ważną częścią oględzin.
Nie należy ich kasować bez ustalenia źródła problemu.
Sama liczba motogodzin nie określa stanu maszyny.
Znaczenie ma:
rodzaj pracy,
obsługa,
serwis,
sposób użytkowania.
Zależy od typu maszyny i historii eksploatacji.
Dobrze serwisowany egzemplarz może nadal być sprawny przy wysokim przebiegu.
Warto sprawdzić:
oleje,
filtry,
hydraulikę,
mosty,
podwozie.
W drogiej maszynie może pomóc wykryć zużycie podzespołów przed zakupem.
Jest zdecydowanie bardziej wartościowa niż jazda po placu bez pracy.
Po próbie można sprawdzić:
piasty,
łożyska,
hydraulikę,
przekładnie.
Warto dokładnie zinwentaryzować wyposażenie sprzedawane razem z maszyną.
Może obejmować:
łyżki,
widły,
chwytaki,
szybkozłącza.
Nie jest obowiązkowy, ale musi być prawidłowo dopasowany do parametrów maszyny.
W ładowarkach teleskopowych należy analizować nie tylko maksymalny udźwig.
Trzeba korzystać z tabeli obciążenia dla konkretnej wysokości i wysunięcia.
Powinna być dobierana do faktycznych potrzeb.
Wyższa maszyna nie zawsze będzie najlepsza do gospodarstwa.
Ma wpływ na:
transport,
nacisk na podłoże,
stabilność.
Przed zakupem należy sprawdzić:
masę,
szerokość,
wysokość,
wymagania transportowe.
W ładowarce kołowej:
przegub,
osie,
hydraulikę,
ramiona.
W teleskopowej:
wysięgnik,
ślizgi,
hydraulikę,
system bezpieczeństwa.
W koparce kołowej:
podwozie,
obrót,
podpory,
hydraulikę.
W koparce gąsienicowej:
gąsienice,
rolki,
wieniec obrotu,
wysięgnik.
Używana maszyna może znacząco ograniczyć koszt inwestycji.
Należy jednak wkalkulować potencjalne koszty:
podwozia,
hydrauliki,
ogumienia,
regeneracji przegubów.
Liebherr jest producentem wielu typów maszyn ciężkich, w tym ładowarek, koparek, ładowarek teleskopowych i maszyn przeładunkowych.
Tak.
Między innymi modele z rodziny L: kompaktowe, Stereo, teleskopowe i większe ładowarki przemysłowe.
W przypadku wielu ładowarek kołowych oznaczenia modeli zaczynają się literą L.
To ładowarka kołowa z teleskopowym wysięgnikiem.
To ładowarka kołowa średniej klasy.
To większa ładowarka kołowa przeznaczona do bardziej wymagającej pracy.
To określenie konstrukcji ładowarek zapewniających wysoką zwrotność.
To nazwa rozwiązania napędowego stosowanego w wybranych większych ładowarkach Liebherr.
Należy sprawdzić przegub centralny, hydraulikę, osie, napęd i ramiona podnoszące.
Należy ocenić luzy pionowe i boczne.
Tak, może oznaczać potrzebę regeneracji.
Podczas jazdy na zimnej i rozgrzanej maszynie, również pod obciążeniem.
Wyraźne szarpanie powinno zostać zdiagnozowane.
Najlepiej po rozgrzaniu oleju i z rzeczywistym obciążeniem.
Tak.
W gamie znajdują się różne modele serii T o różnym udźwigu i wysokości podnoszenia.
To ładowarka teleskopowa klasy około 3 ton udźwigu.
To większa ładowarka teleskopowa o udźwigu około 4 ton.
To cięższa ładowarka teleskopowa o wysokim udźwigu.
Należy wysunąć go w pełnym zakresie i ocenić luzy, ślizgi oraz płynność.
Nadmierne luzy mogą wskazywać na zużycie ślizgów lub prowadnic.
Należy sprawdzić jego działanie zgodnie z instrukcją maszyny.
Tak.
Tak.
Tak.
Wiele koparek kołowych posiada oznaczenia rozpoczynające się od A.
Wiele koparek gąsienicowych posiada oznaczenia rozpoczynające się od R.
To rodzina koparek kołowych występująca w różnych generacjach.
To większa koparka kołowa.
To koparka gąsienicowa z klasy około 20 ton.
To jedna z koparek gąsienicowych średniej klasy.
Należy sprawdzić podwozie, hydraulikę, wieniec obrotu, wysięgnik i silnik.
Należy ocenić luz pomiędzy podwoziem i nadwoziem.
Tak.
Należy sprawdzić łańcuchy, rolki, koła napędowe, napinanie i płyty.
Pełna wymiana łańcuchów, rolek i kół napędowych może być bardzo kosztowna.
Należy szukać luzów i wycieków.
Wykonując kilka ruchów jednocześnie po pełnym rozgrzaniu układu.
Tak, może wskazywać na zużycie elementów układu.
Najlepiej przez próbę pod obciążeniem i pomiar parametrów układu.
Tak.
Nie.
Historia serwisowa, rodzaj pracy i stan techniczny.
Nie automatycznie.
Tak.
Zimny rozruch może ujawnić problemy niewidoczne po wcześniejszym rozgrzaniu.
Należy obserwować rozruch, dymienie, temperaturę, wycieki i kulturę pracy.
Najlepiej przez diagnostykę i kontrolę historii błędów.
Tak.
Należy ocenić bieżnik, pęknięcia, przecięcia i równomierne zużycie.
W większej ładowarce może to być znaczący wydatek.
Należy sprawdzić blokadę i luzy mocowania osprzętu.
Tak, jeżeli jest zgodny z maszyną i dopuszczalnym obciążeniem.
Wybrane ładowarki kołowe i teleskopowe mogą bardzo dobrze sprawdzać się w gospodarstwie.
Najważniejsze będą odpowiednia łyżka, wysokość wysypu i wydajność hydrauliki.
Warto analizować ładowarkę o odpowiedniej masie, trakcji i osprzęcie.
Ładowarka teleskopowa lub kołowa z widłami może być dobrym rozwiązaniem.
Kołowa może być lepsza do intensywnego załadunku, a teleskopowa tam, gdzie potrzebny jest większy zasięg i wysokość.
Kołowa zapewnia większą mobilność, a gąsienicowa zwykle lepiej radzi sobie w trudnym terenie.
Przy drogiej używanej maszynie może dostarczyć wartościowych informacji o zużyciu podzespołów.
Tak.
Tak, pomaga dokładnie zidentyfikować wersję maszyny i dobrać części.
Nie.
Spawy, pęknięcia, luzy i historię napraw.
Tak, pod warunkiem prawidłowej oceny technicznej i kosztów przyszłych napraw.
Najpierw określ:
rodzaj pracy,
wymagany udźwig,
wysokość lub zasięg,
rodzaj podłoża.
Następnie porównaj:
hydraulikę,
napęd,
wysięgnik,
podwozie,
osprzęt,
historię serwisową.
Przy zakupie używanego Liebherra procedura kontroli powinna zależeć od typu maszyny.
W ładowarce kołowej najważniejsze są:
przegub centralny,
mosty,
hydraulika,
hydrostat,
ramiona podnoszące.
W ładowarce teleskopowej:
wysięgnik,
ślizgi,
hydraulika,
układ bezpieczeństwa,
napęd.
W koparce kołowej:
podpory,
podwozie,
wieniec obrotu,
hydraulika.
W koparce gąsienicowej:
gąsienice,
rolki,
koła napędowe,
wieniec obrotu,
wysięgnik.
Niezależnie od tego, czy poszukiwany jest Liebherr L 509 Tele, L 514, L 518, L 524, L 538, T 41-7, T 55-7s, A 914, A 918, R 920 czy R 922, rzeczywisty stan maszyny powinien mieć większe znaczenie niż sam rocznik.
Sprawdź dostępne maszyny Liebherr, porównaj motogodziny, masę operacyjną, udźwig, wysokość podnoszenia, hydraulikę, wyposażenie i historię serwisową. Najwięcej informacji daje dłuższa próba pod rzeczywistym obciążeniem przeprowadzona po pełnym rozgrzaniu maszyny.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.